Als ik in de schuur aan het knutselen was en ze was thuis dan kwam ze altijd even in de deur opening staan om te kijken wat ik aan het doen was.Was ik naast het huis met Michel aan de auto aan het knutselen dan kwam ze af en toe even kijken hoe het was en of we al opschoten.
Als we naar haar toe gingen dan belde ze nog even ervoor op om te vragen of ik mijn gereedschap mee bracht want er waren nog wat klusjes te doen.
Een lamp of een boord of iets met elektra ze had altijd wel iets doen voor mij en ik deed dit graag voor haar.
Ik zit altijd in dezelfde stoel aan de tuintafel en kan zo naar de poort kijken en ik betrap mijzelf erop dat ik nog steeds kijk naar de poort en verwacht dat Wendy erdoor komt wat natuurlijk nooit meer gebeurd.Ik zie haar nog komen "hoi Pa " we zijn er het was druk op de weg haar tas op de tafel zetten haar zonnebril op haar hoofd .Dit beeld staat in mijn geheugen gegrift zoals zovele momenten.En ik weet ik zal altijd naar die poort blijven kijken als ik buiten zit en zie haar dan in gedachten de deur open doen en hoor haar dan zeggen "Hoi Pa"..
