Zomaar, even
Een klein ogenblik
Een moment, een stukje leven
Opeens weer terug
Bewaard gebleven
In de donkere delen van mijn geest
Dan ben je plotseling
Zo dicht bij mij
Alsof je nooit bent weg geweest
Aan de overkant van het meer
Zal ik je weer ontmoeten
Als ik mag varen met het veer
En jou, mijn lief
Voor eeuwig mag begroeten
Maar mijn tijd is nog niet gekomen
Ik mag nog niet gaan
Moet het doen met van jou dromen
Ver van jou vandaan

Verdriet is als de golven
Van een verradelijke zee
Soms als je denkt te kunnen zwemmen
Sleept alweer een golf je mee...
Er zijn wel betere momenten
Dan denk je "ik heb weer kracht"
Je moet toch verder leven
Maar dan voel je weer die macht
Die radeloosheid heet
Die trekt je in een diepte
Waarvan geen ander weet...
Want zij die naast je leven
Zien slechts wat zij zelf wensen
Dat je doorzwemt en het wel redt
Als de meeste andere mensen...
Verdriet is als de golven
Van een verradelijke zee
Vaak wil je niet meer zwemmen
Maar het sleept je net niet mee...

Wanneer je voelt dat het zonlicht
Vervaagt in de koude nacht
Weet niet waar ik heen moet gaan
Ik weet niet waar ik heen moet gaan
En alle dromen die je droomt
Lijken hun betekenis te verliezen
Laat mij in je wereld toe
laat mij in je wereld toe
Alles wat je nodig hebt is iemand die je vast kan houden
Wees niet bedroefd, je bent niet alleen

Ik zal ervoor je zijn
Ergens in de nacht
Ergens in de nacht
Ik zal een licht voor je laten schijnen
Ergens in de nacht
Ik zal er zijn
Ik zal ervoor je zijn

In deze wereld vol vreemden
Met koude en vriendelijke gezichten
Iemand die je kan vertrouwen
Oh er is iemand die je kan vetrouwen
Ik zal jouw schuilplaats zijn
Ik zal je mijn schouder geven
Je hoeft alleen maar naar mijn liefde te reiken
Reik naar mijn liefde
Noem mijn naam en mijn hart zal je horen
Ik zal daar zijn, er is niets om bang voor te zijn

Ik zal ervoor je zijn
Ergens in de nacht
Ergens in de nacht
Ik zal een licht voor je laten schijnen
Ergens in de nacht
Ik zal er zijn
Ik zal ervoor je zijn

Ik geef in liefde mijn lichaam terug aan moeder aarde
Al wat ik hier achterlaat is niet van wezenlijke waarde

Lieve familie en vrienden blijf niet hangen in je tranen van verdriet
Liefde zal het gemis gaan helen, verdriet doet dat niet
Verbind je maar met mij in tijden van verdriet en nood
Mijn liefde voor jullie is en blijft onmetelijk groot

Ik vlieg van je weg maar in mijn gevoel laat ik je niet gaan
Ik ben dichterbij dan ooit, al lijk ik nu zo ver hier vandaan
Verbind je in liefde dan kan ik sneller reizen dan het geluid en het licht
Ik zal je roepen horen en je zult me zien met je ogen dicht

Ik geef me nu over en laat me verder leiden
Naar het land van liefde waar geen lijden is en geen strijden
Naar een wereld vederlicht en o zo wonderschoon
Dat zal vanaf nu mijn wereld zijn waar ik woon

Mijn stem zal misschien in de loop der tijden gaan vervagen
Maar toch zal ik voor jou hoorbaar zijn op moeilijke dagen
Je zult me in je hart kunnen horen en je moet weten
Dood ben ik pas als je me echt bent vergeten

Weet dat ik me vrij voel als een vogel in een lucht zo blauw
En weet, mijn liefde blijft onmetelijk groot voor jou

Soms heel even
Bekruipt mij het gevoel
Dat de mensen niet snappen
Hoe ik me voel
Voor de buitenwereld
Iemand die altijd lijkt te stralen
Maar niemand ziet
Dat ik blijk te verdwalen
Verdwalen in emoties
Gevoelens van vreugde en verdriet
De vreugde laat ik zien
Maar het verdriet niet...
Dus oordeel niet te snel
Over iemands vreugde en verdriet
Soms is de waarheid anders
Dan je aan de buitenkant ziet...