marja

Samen met Wendy winkelen we zouden elkander ontmoeten in Rotterdam daarna zouden we met de metro naar schiedam richting Vlaardingen waar we verder zouden gaan winkelen.Wendy wist waar we in moesten stappen ,we liepen naar het perron en daar zei Wendy we staan verkeerd we moeten naar de andere kant daar komt de metro al aan dat word hardlopen willen we die halen.Nou dat was een sprint trappen op en af en Wendy achterom kijken "kan je het wel bij houden Ma ", loop nu maar zei ik ,ik kom wel hoor want lopen kon Wendy wel ze had een goed uithoudings vermogen maar we hebben het gehaald.We stapten bij Schiedam uit de metro en ze wist waar de bus halte was ,ja hoor Wendy wist het wel.We moeten rechts gaan nou dat was dus verkeerd ,ik zei hier zie ik nergens bushaltes Wen volgens mij hadden we linksaf moeten gaan.Nee ze wilde nog even doorlopen maar uiteindellijk geloofde ze me toch.En ja hoor ik had gelijk het was vanaf de metro links een trapje op en dan zag je achter een heuveltje de bushalte en de bus was net weg dus dat was een half uur op de bus wachten.Het is dat het mooi is meid want anders anders....

Dit is het plekje in huis waar Wendy wordt geéérd , in de morgen gaan de kaarsjes aan tot wij naar bed gaan
Zo zal zij altijd in het licht staan voor ons en in de nacht brand er een sterretje want zij is onze eeuwige ster
Ook voor onze twee honden die overleden zijn is dit een plaatsje en daar wordt ook een kaarsje voor gebrand
Dit was eerst een plekje van verdriet maar nu is het een plekje van prachtige Herinneringen..

Zondagmiddag hebben we Wendy voor het laatst gezien ,ze kwam binnen met een wit emmertje en plofte op de bank neer .Ik vroeg wat er was en ze vertelde dat ze twee keer onderweg moesten stoppen omdat ze moest overgeven.Ze bleven wel eten en altijd als ze kwam dan werd er frites gegeten maar ik wilde wel wat anders klaar maken omdat ze niet zo lekker was maar dat wilde ze niet .Het zal wel komen door gisteravond zei ze we zijn uitgeweest tot laat in de nacht.Die middag waren Jaap en Michel naast het huis bezig met de auto want daar was altijd wel wat aan te doen.Wij saampjes in huis lekker babbelen over koetjes en kalfjes.Ze is nog bezig geweest voor de kruidvat folder ze had haar werk maar meegenomen.Ik zie haar nog staan voor de passpiegel in de kamer en vroeg wat ben je toch aan het doen je staat er al zo lang.Ik ben mijn make-up aan het bijwerken want ik zie er niet uit en dat kan niet dat weet je toch.Later bij het afwassen vroeg ze ik hoef toch niet af te drogen ik zei nee hoor ga maar lekker zitten ik doe het zelf wel.Maar even later kwam ze toch bij me staan en ik zei Wendy praten en breien dat gaat samen dus pak een theedoek en help dan toch even mee.Zo hebben we heerlijk staan praten ik ben blij dat er niets tussen ons was er hoefde niets tussen ons uitgepraat worden .Wel was heel vreemd en dat realiseerde ik mij later natuurlijk dat ze tussen onze gesprek door vroeg "als er eens iets gebeurd met mij of er gebeurd iets anders mag Michel dan toch blijven komen .Wat is dit nu voor rarigheid zei ik wat moet er nu gebeuren en ja de deur zal voor Michel altijd open blijven staan dat weet je wel .Maar laten we dit gesprek niet voortzetten want dit vind ik niet leuk laten we het over andere leuke dingen hebben Wen.Achteraf heb je dan spijt en denk je hadden we maar verder doorgepraat en zou ze iets hebben aangevoeld dat er iets met haar zou gebeuren want anders zeg je dit niet.De woensdag daarop heb ik haar voor het laatst aan de telefoon gehad en het was niet echt iets bijzonders waar we het over hadden.Alleen dat Oma was gevallen het was niets ernstig en of ze haar even wilde bellen die dag.Ja dat zou ze doen en ze zou ook een bloemetje naar haar sturen maar ze nam maar een bloemetje het weekend mee vond ze toch leuker om het zelf te geven want ze kwam toch het weekend.Ja ze kwam het weekend naar huis maar niet zoals wij en zoals zij zou willen.

   Wendy's badjas haar
    laatste verjaardags
cadeau hangt nog steeds
      aan haar deur

Wendy's kleren en schoenen
liggen in de kast en haar
werkkleding hangt ervoor
ik kan er nog geen
afstand van doen

Wendy's spulletjes huissleutels,zonnebrillen ,agenda's haar portemonnee haar prijzenbekers van het paardrijden en zelfs haar laatste lolly ligt hier ook haar make-up en haar haar spulletjes staan op haar kamer om af en toe naar te kijken

Op de overloop hangen allemaal foto's van
         Wendy ik noem het haar galerij
Het zijn foto's die ik gemaakt en uitgeprint heb
Ze zijn niet goed van kleur of iets anders
       Ik wilde ze niet in een map doen
       En dit was een mooie oplossing

Zo ook een keer met zijn viertjes in Rotterdam winkelen de heren hadden ons afgezet en we zouden dan met de trein naar Vlaardingen komen.Toen we uit gewinkeld waren wist Wendy weer de weg en ze zou ons wel even naar de trein brengen.Handen vol bepakt met tassen en op een kruispunt moesten we rechts volgens haar want ze had met Michel hier weleens gelopen.We kwamen in een buurt terecht dat we dachten hier wil je 's avonds niet lopen en je zag niemand.We hebben ongeveer een uur rond gelopen en waren nu toch wel versleten maar zagen geen trein.We besloten terug te gaan naar het kruispunt en daar vroegen we aan de eerste persoon die we tegenkwamen de weg ,hij wees recht vooruit nog een tien minuten lopen ernaar toe.We hadden al in Vlaardingen kunnen zitten zeiden we ,Wendy wist het weer zei Danielle ,Oma gaf er niet om die vond het wel vermakelijk.Danielle zei Wen als je de volgende keer jarig bent krijg je van mij een routekaart van Rotterdam en de volgende keer als we weer gaan winkelen luisteren we niet meer naar je want je brengt ons steeds ergens anders naar toe.Achteraf hebben we er natuurlijk om moeten lachen en deze herinnering is er weer één van zovele over Wendy's richtings gevoel.

Samen met Wendy op de msn haast iedere dag vaak deden we een spelletje kaart spelen.Want spelletjes doen daar was ze gek op.Tussendoor ook nog lekker kleppen,als het te lang duurde voor ik antwoorde dan liet ze een slakje zien.En dan begreep ik dat ik te langzaam was met antwoord te geven.Ik kwam een keer een slak tegen op zonne energie en deze staat nu in haar tuintje .Dit is een symbool tussen Wendy en mij dat wij tweën alleen begrijpen..